Wymiennik entalpiczny jest udoskonalona wersją wymiennika przeciwprądowego. Unikatowa konstrukcja urządzenia pozwala na przekazanie wilgoci w postaci cząsteczkowej do powietrza wywiewanego. Przekazywanie wilgoci odbywa się za pomocą specjalnych membran, które zatrzymują zapachy oraz zanieczyszczenia, zapobiegając przedostaniu się ich do powietrza świeżego.

W sezonie zimowym pozwala to zapewnić optymalne warunki klimatyczne w budynku, dzięki podniesieniu wilgotności względnej powietrza w pomieszczeniach, zaś pora letnia odebrać ciepło i wilgoć z powietrza napływającego, obniżając temperaturę oraz wilgotność. Konstrukcja wymiennika nie wytwarza wilgoci, a jedynie ja odzyskuje. Sprawność termiczna urządzenia wymiennika entalpicznego wynosi ponad 80%, jest więc niższa niż sprawność klasycznego wymiennika przeciwprądowego. Jednak całkowita sprawność urządzenia może osiągać ponad 100% dzięki utajonej energii cieplnej odbieranej z cząsteczek wody. Początkowo wymienniki były wykonywane głównie z celulozy, co uniemożliwiało ich czyszczenie, w obecnych czasach stosuję się trwałe oraz łatwe w utrzymaniu membrany polimerowe, które możemy umyć wodą. Główną zaletą tego typu wymienników jest brak skroplin, co za tym idzie – ryzyko oszronienia wymiennika spada do zera. Dzięki temu nie ma konieczności stosowania nagrzewnic wstępnych, a jeśli są stosowane – załączane są przy niższej temperaturze zewnętrznej. To z kolei ma wpływ na niższe zużycie energii.

Wymiennik przeciwprądowy jest jednym z coraz częściej stosowanych wymienników w rekuperatorach przeznaczonych do zastosowań w budownictwie jednorodzinnym. Jego konstrukcja jest udoskonaloną odmianą wymiennika krzyżowego a ulepszenie to uzyskano wydłużając przepływ powietrza przez wymiennik, oraz poprzez skierowanie strumieni powietrza wywiewanego i nawiewanego tak aby przepływały obok siebie lecz w przeciwnych kierunkach.

Komory rekuperatora z wymiennikiem przeciwprądowym, przez które przepływają strumienie powietrza, są szczelne i dzięki temu strumienie powietrza nie mieszają się. Przekazanie energii cieplnej z powietrza wywiewanego do powietrza nawiewanego następuje w ostatnim odcinku wymiennika, czyli w najcieplejszym jego miejscu. Zabieg ten powoduje, że sprawność wymiennika przeciwprądowego jest, wyższa od sprawności wymiennika krzyżowego i w warunkach laboratoryjnych wynosi nawet do 96%. Największą zaletą wymienników przeciwprądowych w stosunku, do wymienników krzyżowych, jest obniżenie temperatury, przy której zachodzi zjawisko szronienia wymiennika. Ponieważ zjawisko to nie zostało wyeliminowane całkowicie, dla bezpieczeństwa, rekuperator z wymiennikiem przeciwprądowym powinien zostać wyposażony w system chroniący przed zamarzaniem. Większość producentów stosuje to jako standard w postaci instalowania nagrzewnicy wstępnej. Centrale wyposażone w wymiennik przeciwprądowy zwykle cechują się wyższą ceną od central z wymiennikiem krzyżowym, jednak różnica w cenie na pewno zwróci się w postaci oszczędności na energii potrzebnej do ogrzania budynku.

Do najczęściej stosowanych wymienników w rekuperatorach należą dziś wymienniki krzyżowe. Wymienniki te posiadają prostą konstrukcję, w której nie występują elementy ruchome. Dzięki temu wymiennik nie wymaga dodatkowego zasilania. Wymiennik krzyżowy jest po prostu elementem biernym. Sprawność wymiennika waha się w granicach od 50 do 70 %.

Strumienie powietrza wywiewanego oraz nawiewanego są odseparowane od siebie, a sam przepływ powietrza jest wyjątkowo cichy. W przeciwieństwie do wymiennika obrotowego wymiennik krzyżowy zazwyczaj zatrzymuje wilgoć, przez co w tym rozwiązaniu nie ma możliwości odzysku wilgoci z powietrza wywiewanego. Jednak producenci rekuperatorów oferują wykonania wymienników entalpicznych (pozwalające na odzysk wilgoci) co zostanie opisane w osobnym tekście. Główną wadą omawianego wymiennika, w przypadku braku systemu antyzamrożeniowego, jest możliwość oszronienia co prowadzić może do osłabienia przepływu powietrza i w najgorszym przypadku do całkowitego jego ustania. Aby tego uniknąć w rekuperatorach dobrej klasy, wyposażonych w automatykę sterującą pracą urządzenia, stosowane są nagrzewnice wstępne oraz obejścia ograniczające ilość powietrza przepływającego przez wymiennik.

Do największych zalet wymiennika obrotowego należy odzysk wilgoci oraz wysoka sprawność odzysku ciepła (wynosząca od 80 do nawet 90%). Dzięki temu, że wymiennik jest w ciągłym ruchu, nie odkłada się na nim para wodna. Dzięki temu odzyskujemy wilgoć i ponadto nie grozi mu oszronienie zimą. Wadą tego rozwiązania jest głośniejsza praca rekuperatora z wymiennikiem obrotowym od innych. Rekuperatory z wymiennikiem obrotowym z powodu swojej konstrukcji nie zawsze zapewniają 100 % oddzielenia powietrza zużytego od powietrza świeżego. Ze względu na występowanie w wymienniku części ruchomych i mechanicznych występuje większe ryzyko awarii urządzenia.

Są wykonane z metalizowanej foli PCV rozpiętej na drucie. Występują solo oraz z warstwą izolacji. Kanały są łatwe i szybkie w montażu oraz posiadają niską cenę. Materiał, z którego są wykonane, nie jest odporny na uszkodzenia, przez co nie mamy praktycznie możliwości czyszczenia. W ostatnim czasie wyparte przez kanały elastyczne z tworzywa o małych przekrojach w systemie rozdzielaczowym.

Kanały tę dzięki małym przekroją zewnętrznym, mogą zostać sprytnie ukryte w warstwie posadzki, bruździe ściennej lub podwieszanym suficie. Dzięki zewnętrznym karbom rury są elastyczne, przez co wykonanie instalacji jest proste i szybkie. Gładka powierzchnia wewnętrzna rur oraz brak potrzeby stosowania dodatkowych kolan i trójników zapewnia niskie opory przepływu powietrza. Wnętrze kanałów pokryte jest powłoką antystatyczną z dodatkami bakteriobójczymi i grzybobójczymi, dzięki którymi możemy się cieszyć świeżym powietrzem przez długi czas.

Najczęściej wykonywanymi instalacjami są instalacje wentylacyjne zarówno z kanałów elastycznych, jak i sztywnych. Mądre połączenie obu systemów pozwoli nam cieszyć się trwałą instalacją w przystępnej cenie.

Decydując się na system wentylacji, warto zastanowić się nad wyborem kanałów. Pamiętajmy, iż są one odpowiedzialne za dystrybucje powietrza i o ile przykuwamy uwagę do wyboru odpowiedniego urządzenia, to kwestia kanałów schodzi na drugi plan.Podstawowymi parametrami, którymi powinniśmy się kierować przy wyborze kanałów, jest średnica, która powinna być zgodna z wytycznymi zawartymi w projekcie oraz umiejscowienie kanałów w budynku.

Kanały wentylacyjne sztywne:

Są to spiralnie zwijane rury, wykonane z ocynkowanej blachy. Najczęściej stosowane w instalacjach przemysłowych.

Największą ich zaleta jest wysoka wytrzymałość i odporność na czynniki mechaniczne oraz małe opory przepływu powietrza.Kanały izoluje się specjalnymi matami z wełny mineralnej, co zapewnia wymagany poziom izolacji termicznej. Do wad kanałów metalowych należy zaliczyć ich właściwości akustyczne – kanały metalowe dobrze przenoszą dźwięk.

Dobrą alternatywą dla kanałów sztywnych wykonanych z blachy ocynkowanej mogę być systemowe kanały sztywne z polipropylenu. Cechuje je łatwy montaż poprzez samonośne i lekkie elementy, dokładne dopasowanie, i wytrzymałe połączenia. Kanały wykonane są z lekkiego i paroszczelnego materiału o wysokich właściwościach termoizolacyjnych.